Tybetańska kultura i religia
Tybetańska kultura jest nierozerwalnie związana z ziemią na której wyrosła. Tak samo na świat patrzą mieszkańcy tej krainy, dla których wszystko jest z czymś powiązane nic nie istnieje samodzielnie i całkowicie oddzielnie. Pierwszą religią Tybetańczyków był bon, którego twórcą był Szenraba Miło z Szangszungu. Kiedy wykształcił się buddyzm, bon został po części wyparty. Jednak po dziś dzień bon ma swoich wyznawców, przebywających na emigracji w Indiach i Nepalu.
Początki buddyzmu na terenie Tybetu sięgają VII wieku, kiedy to władanie objęła rodzina królewska. Następnie była rozwijana i praktykowana przez dalajlamów kolejnych władców tybetańskich. Łączyli oni politykę z religią uznając, że jest to najbardziej harmonijny sposób na prowadzenie kraju. Buddyzm stał się czymś więcej niż tylko religią. Miał duży wpływ na całą kulturę tybetańską, wpływając na życie codzienne, tworząc struktury społeczne, tworząc nierozerwalną więź narodu z ojczyzną.
Religia ta stała się dla Tybetańczyków najważniejsza. Przed rokiem 1959 kiedy to władze chińskie całkowicie zawładnęły Tybetem, na jego terenie znajdowała się ogromna liczba klasztorów i świątyń. Były one bogato zdobione klejnotami, posągami wykonanymi ze złota oraz srebra a także malowidłami. W wielu z tych ośrodków znajdowały się biblioteki, w których znajdowały się nie tylko pisma święte, ale także literatura medyczna, poświęcona polityce, astrologii. To tam znajdowały się największe skarby kultury tybetańskiej.
Buddyzm głosi odrzucenie gniewu oraz propagowanie miłości, pokoju i troski o wszystkie istoty. Wyznawcy tej religii muszą wyzbyć się przywiązania do rzeczy materialnych i chęci ich gromadzenia. Jest ona sposobem na oczyszczenie umysłu z rzeczy, które ograniczają jasność widzenia.
Jednak Tybet pod rządami Chin nie może swobodnie oddawać się praktykom religijnym. Klasztory są zamykane i niszczone a wszelkie cenne ozdoby rozgrabione. Mnichów więziono i zmuszano do zawierania małżeństw, twierdząc, że nie prowadzą „produktywnego trybu” życia. Chińskie działania doprowadziły do wygnania Dalajlamy, który przebywa na terenie Indii. Prześladowania były tak dotkliwe, że wielu Tybetańczyków zmarło z głodu lub zostało zamordowanych. Mimo tej ciężkiej sytuacji obchodzone są święta tybetańskie.